Porady

Wakacje – czas podróżowania

Nadszedł wakacyjny okres – czas relaksu, kąpieli słonecznych, długich spacerów na łonie natury.
Coraz więcej z Państwa decyduje się dzielić tą przyjemność z czworonożnymi przyjaciółmi.
Czasem się jednak okazuje, że zapewnienie zwierzętom komfortu podróży staje się nie lada wyzwaniem.
Zwierzę sygnalizuje swój niepokój zachowując się w nieprzewidywalny dla nas sposób, drży, ślini się czy też wymiotuje.
Aby mogły łagodniej znieść zaplanowany czas przejazdu postarajmy się jeździć wolniej, ostrożniej, dbając o przerwy, podczas, których możemy napoić czworonoga.

CZYTAJ DALEJ

By nie doprowadzić do przegrzania można włączyć klimatyzację czy też uchylić okno, uważając jednak żeby nie spowodować przeciągu. Uprzyjemnijmy im podróż układając je w samochodzie na ulubionym kocyku. W przypadku, gdy powyższe sposoby zawodzą można sięgnąć po bardziej wyszukane rozwiązania, jakimi są preparaty przeciw wymiotne, środki uspokajające czy feromony dostępne w lecznicach weterynaryjnych. Natomiast mając na uwadze bezpieczeństwo czworonoga należy się zaopatrzyć w przeznaczone dla zwierząt pasy, boksy czy siatki – w ten sposób nie tylko go stabilizujemy, ale i spełniamy obowiązek, jaki dotyczy kierowców przewożących zwierzęta.
Dokumentem umożliwiającym podróżowanie z pupilem w świetle prawa na terenie Unii Europejskiej i nie tylko, jest paszport który spełnia wymogi określone w przepisach unijnych. Do wystawiania tego rodzaju „identyfikatora” uprawniony jest lekarz weterynarii, posiadający akredytację ze strony Izby Lekarsko-Weterynaryjnej. Warunkiem koniecznym do założenia paszportu jest oznakowanie naszego pupila przez implantację mikroczipu.
Decydując się na podróż w granicach Unii Europejskiej należy przyjrzeć się wymaganiom jakie stawia dane państwo i zwrócić szczególną uwagę na ewentualne badania czy dodatkową profilaktykę uprawniającą pupila do wyjazdu. I tak np. Wielka Brytania, Irlandia oraz Malta wymagają odrobaczenia. Jednocześnie zastrzegając by preparat zawierał konkretną substancję czynną tj. praziquantel .
Nie można także zapomnieć o zakazie wprowadzania na teren Wielkiej Brytanii psów ras uznanych za niebezpieczne. Są to psy w typie pit bull terrier, tosa inu, dog argentyński i fila brasileiro.
Zapraszamy do zapoznania się ze szczegółowymi wymaganiami poszczególnych krajów, które zestawione zostały w artykule „Zasady podróżowania ze zwierzętami w Europie” w zakładce Poradnik na stronie Przychodni.
A zatem zatroszczmy się o to by zwierzę podczas podróży było nie tylko doskonałym kompanem, ale i bezpiecznym pasażerem.
Życzymy udanego urlopu!!!


Zoonozy

Po co odrobaczamy nasze zwierzęta ?? Dlaczego powinniśmy robić to regularnie ?? Zapraszamy wszystkich zainteresowanych na stronę internetową www.zoonozy.pl
Na stronie znajdziecie Państwo mnóstwo istotnych i pożytecznych infomacji, które pozwolą zapewnić Państwa pupilom spokojne i zdrowe życie
Poleca Przychodnia Weterynaryjna Hyrax

CZYTAJ DALEJ


Fretki

Wiele osób uważa fretki za zwierzeta niesympatyczne, agresywne, a w dodatku wydzielające nieprzyjemny zapach. Moje doświadczenia, jak i spostrzeżenia wielu właścicieli i lekarzy weterynarii obalają ten mit udowadniając, że fretki to bardzo wesołe, ciekawskie i towarzyskie zwierzątka. Poniższa treść pozwoli na zapoznanie się z najważniejszymi informacjami dotyczącymi fretek oraz ich sposobu bycia, charakteru oraz postepowania z nimi.

PODSTAWOWE INFORMACJE

  • waga: samce 1-2 kg, samice 0,5- 1 kg
  • długość życia: 5- 10 lat, niektóre osobniki dożywają nawet 12 lat
  • dojrzałość płciowa: 4-8 miesięcy
  • wiek odsadzenia (odstawienia od matki): 6-8 tygodni.

CZYTAJ DALEJ

Fretki:

  • są bardzo wesołymi, ciekawskimi zwierzątkami
  • nie są agresywne
  • są bardzo cichymi zwierzątkami, ich odgłosy nie przeszkadzają sąsiadom
  • opieka nad nimi nie pochłania tyle czasu, co opieka nad psem, choć w wieku młodzieńczym trzeba pilnować aby żadne przedmioty nie znalazły się w miejscu gdzie może je dostać swoimi ząbkami, gdyż fretka poznaje świat przez jamę ustną

DOMEK I OTOCZENIE

  • Konieczna jest klatka- kierujemy się prostą zasadą: “we wszystkich otworach w których zmieści się głowa fretki, zmieści się cała fretka” dlatego klatka musi mieć małe otwory
  • Klatka powinna mieć metalowe pręty gdyż plastikowe fretka z łatwością przegryzie. Dobrze sprawdzają się klatki z piętrami, gdyż fretka może w nich pozostawać przez dłuższy czas nie nudząc się
  • Minimalne wymiary klatki: – dla jednej fretki: 55 x 50 x 40 cm, dla parki fretek: 61 x 61 x 45 cm
  • Temperatura: 15-25 stopni Celsjusza, wilgotność: 45-55 %
  • Im fretka więcej czasu spędza w klatce, tym więcej powinna mieć zabawek. Dobrze jest przygotować w klatce tunel, hamak, kocyk w który będzie się mogła schować. Uwielbia wąskie i ciasne przestrzenie.[nbsp]Jeżeli[nbsp]w domu są składane meble typu wersalka, spodziewajmy sie w środku naszej fretki.
  • Fretka potrzebuje kilku godzin ruchu w ciągu dnia. Można wychodzić z nią na spacery, najlepiej w szelkach. Absolutnie odradzam[nbsp]obróżki gdyż fretki łatwo są w stanie się z nich wyswobodzić. Jeżeli nie chcemy wyprowadzać fretki na zewnątrz może biegać spokojnie po mieszkaniu, pamiętajmy jednak żeby było ono odpowiednio zabezpieczone. Jeżeli nie mamy zabezpieczonych ważnych przedmiotów należy zamykać fretkę w klatce na czas naszej nieobecności szczególnie w wieku młodzieńczym.

KUWETA

  • Fretka ma krótki przewód pokarmowy i w związku z tym bardzo krótki tranzyt treści pokarmowej, dlatego potrzebuje kilku kuwet w dużym mieszkaniu. Jest bardzo czystym zwierzątkiem, sama się myje i łatwo nauczyć ją załatwiania się do kuwety.

ZAPACH

  • Często z powodu zapachu u fretek wycina[nbsp]się gruczoły okołoodbytowe, co jest obecnie nielegalne, gdyż zostało słusznie uznane za okaleczanie
  • Specyficzny zapach fretek jest spowodowany gruczołami łojowymi umieszczonymi na całej skórze fretki.[nbsp]Normalnie[nbsp]zapach ten nie jest zbyt intensywny, ale w okresie rozrodczym nasila się i[nbsp]może być nie do wytrzymania, stąd najlepszym rozwiazaniem jest kastracja/ sterylizacja.[nbsp]
  • W okresie stresu lub ekscytacji fretki puszczają “bączki”, które wydzielae są z guczołów okołoodbytowych. Choć są one nieprzyjemne szybko się ulatniają podobnie jak u ludzi.

ŻYWIENIE

  • Fretki sa bezwarunkowymi mięsożercami, mają krótki przewód pokarmowy, słabe wchłanianie i uboga florę przewodu pokarmowego, dlatego pobierają dużo pokarmu w stosunku do masy ciała.
  • Jeżeli fretki dostają za mało pokarmu lub jest to pokarm[nbsp]ubogi w białko i tłuszcze- są głodne, a co za tym idzie stają się agresywne
  • białko zwierzęce powinno stanowić 30-40% pokarmu u dorosłych osobników, u młodych do około 6 miesiąca życia i u osobników w okresie rozrodczym- minimum 35%
  • tłuszcz- 18-30% u osobników dorosłych, u osobników młodych i[nbsp]samic w trakcie laktacji – min. 25%
  • duża ilość pokarmu pochodzenia roślinnego powoduje powstawanie kamieni nerkowych
  • nie wolno podawać fretkom słodyczy, dopuszczalna ilość owoców i warzyw to 1 łyżeczka dziennie. Podawanie ich[nbsp]w większych ilościach może prowadzić do niedrożności przewodu pokarmowego
  • nie wolno głodzić fretki- maksymalna przerwa w jedzeniu może wynosić 4-6 godzin
  • nie grozi im otyłość ze względu na bardzo szybką przemianę materii oraz dużą ruchliwość
  • fretki mają naturalną parabolę wagi w ciągu roku. Latem chudną, zimą tyją. Różnica może wynosić nawet 700 g, co stanowić może 30% masy ciała
  • Bardzo ważne są witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, czyli witaminy A,D,E,K (znajdują się w tłuszczach dobrej jakości) oraz witaminy z grupy B znajdujące się w dobrej jakości karmach

WODA

  • Fretka musi mieć stały dostęp do świeżej[nbsp]wody. Woda powinna znajdować się w butelce dla gryzoni gdyż upodobanie fretek do zabawy miseczką skutkuje wielokrotnym wylewaniem wody na podłogę

MALTPASTA

  • zwana “Narkotykiem dla fretek”- najlepiej podawać ją gdy chcemy coś z fretką zrobić, bądź czegoś ją nauczyć (np. u lekarza weterynarii aby dokładnie ją zbadać bądź nagrodzić). Należy jednak uważać z ilością gdyż dając za dużo powoduje biegunkę. Malpastę można nabyć w Gabinetach Weterynaryjnych.

ZDROWIE

INFORMACJE OGÓLNE

  • Samiczki fretek mają przewlekłą rujkę- oznacza to, że rujka trwa do momentu pokrycia przez samca. Niezależnie od tego czy stanie sie to w ciągu kilku dni czy kilku tygodni rujka będzie trwała. Stan ten doprowadza do choroby: fretka gubi włos, srom jest powiększony, z czasem zaczyna tracić apetyt, jest apatyczna i osowiała. Przez dużą ilość hormonów płciowych we krwi dochodzi do uszkodzenia szpiku kostnego, a z czasem to uszkodzenie jest nieodwracalne. Jeżeli szybko nie poddamy samiczki zabiegowi sterylizacji- umrze.
  • Niestety po sterylizacji rozwija się choroba nadnerczy spowodowana brakiem ujemnego sprzężenia zwrotnego wywoływanego przez hormony płciowe. Chorobę nadnerczy da się leczyć, jednak leczenie tylko spowalnia postepująca chorobę
  • Z powyższego tekstu wynika ,[nbsp]że samiczki fretek niestety są skazane na[nbsp]choroby wyniszczające ich organizm[nbsp]czy są wysterylizowane[nbsp]czy nie.[nbsp]
  • Jedyną pomocą dla naszych pupilek będzie jak najpóźniejsza sterylizacja fretki. Należy poczekać do pierwszej rujki, aby choroba nadnerczy rozwinęła się jak najpóźniej.[nbsp]

ODROBACZANIE

  • Jeżeli fretka przebywa tylko w domu wystarcza odrobaczanie jak u kotów- 2 razy w roku: w środku lata i późną jesienią
  • Jeśli fretka wychodzi na spacery konieczne jest nie tylko częstsze odrobad czanie, ale także zabezpieczenie przed pasożytami zewnętrznymi (pchły, kleszcze)

SZCZEPIENIA

  • frekę szczepimy na dwie choroby: przeciwko wściekliźnie i przeciwko nosówce
  • Wscieklizna – szczepimy powyżej 3 miesiaca życia, a potem raz w roku
  • Nosówka – jeżeli zaczynamy szczepić powyżej 8 tygodnia życia, szczepimy dwukrotnie co 3-4 tygodnie, a potem raz w roku. Jeżeli szczepimy wczesniej, konieczne jest szczepienie 3- krotne ze względu na niedojrzały układ immunologiczny, potem również raz w roku. Szczepienie uzależniamy również od tego czy matka fretki była szczepiona czy nie. Jeśli nie była szczepiona, szczepimy w wieku 6 tygodni po raz pierwszy i powtarzamy szczepienie jeszcze 2 razy w odstępie 3-4 tygodni, potem szczepimy 1 raz w roku.[nbsp]Odporność, która obroni nasza fretkę przezd wirusami uzyskujemy po 2 tygodniach od drugiego szczepienia.
  • W Polsce nie ma zarejestrowanych szczepionek dla fretek, dlatego szczepimy szczepionkami dla psów, ale najuboższymi, zawierającymi jak najmniej antygenów, aby niepotrzebnie nie obciązać układu immunologicznego fretki.

CHOROBY Najczęstsze choroby fretek :

  • ZAKTANIE PRZEWODU POKARMOWEGO – występuje często u młodych osobników, ponieważ młode są ciekawe i poznają świat zjadając eszystko co napotkają na swojej drodze: gumę, plastik, lateks, ziarna, kulki. Ze względu na dużą wrażliwość fretek niwielkie z pozoru ciało obce może zatkać przewód pokarmowy i jedynym możliwym postepowaniem będzie zabieg chirurgiczny.
  • ZAPALENIE ŻOŁĄDKA NA TLE HELICOBAKTER MUSTELAE – chorują głównie młode osobniki, choroba[nbsp]objawia się bardzo szybką utratą masy ciała, spadkiem apetytu oraz smolistym ciemnym kałem
  • PRZEOSTOWE ZAPALENIE JELIT PBD – chorują głównie fretki do 14 tygodnia życia, objawy: spadek masy ciała, kał ze śluzem
  • EOZYNOFILOWE ZAPALENIE ŻOŁĄDKA I JELIT EG – wystepuje głównie powyżej 6 miesiąca życia, objawia się biegunką, spadkiem masy ciała, brakiem apetytu i utratą sił
  • CHOROBY PASOŻYTNICZE – GLISTNICA, TASIEMCZYCA, KOKCYDIOZA, – u młodych fretek GARDIOZA- zaraźliwa dla człowieka, który może się tym pasożytem wewnetrznym zarazić od fretki stąd bardzo ważne jest leczenie i kontrolne badania
  • U fretek nie występuje PARWOWIROZA ani PANLEUKOPENIA

Choroby nieuleczalne u fretek :

  • NOSÓWKA – najgroźniejsza choroba śmiertelna.
    • Objawy: gorączka, wypływ z oczu i nosa, spadek masy ciała, wysypka na skórze i pyszczku, zapalenie skóry wokół odbytu, powiekszenie i nadmierne rogowacenie opuszków palcowych.
    • Profilaktyka: szczepienia według schematów omówionych[nbsp]w części dotyczącej szczepień
  • WŚCIEKLIZNA – fretki są 40% bardziej odporne na zarażenie niż pies. Fretka przebywająca w domu nie zarazi się. Zarażenie może nstąpić tylko przez kontakt z innymi zwierzętami np: pogryzienie przez psa, kota, lisa
    • Profilaktyka: szczepienia omówione w części dotyczącej szczepień- leczenie fretek zarazonych wścieklizną jest w Polsce zabronione.
  • CHOROBY NADNERCZY – choroba wystepująca u samiczek po sterylizacji i u starszych fretek
    • Objawy: bardzo ważbym objawem są wyłysienia, nie należy tego lekceważyć, lecz natychmiast udać się do lekarza weterynarii zajmującego się leczeniem fretek- jest to co prawda choroba nieuleczalna, ale da się ją kontrolować i spowolnić jej[nbsp]postępowanie jeśli wejdzie się wystarczająco szybko z terapią
  • KARDIOMOPATIA – choroba wystepująca u starszych fretek
  • CHŁONIAK – nieulezalny nowotwór wystepujący u starszych fretek

Lek. Wet. Grażyna Duda


Króliki

PODSTAWOWE INFORMACJE

  • Długość życia: 6-8 lat
  • Masa ciała: 1-8 kg.
  • Króliki posiadają zęby hypselodontyczne, co oznacza, że rosną one przez całe życie.
  • Króliki mają aż 28 zębów: 6 zębów siecznych i 22 zęby policzkowe.
  • Dojrzałość płciową osiągają kolejno: samice w wieku 3-5 miesięcy, samce w wieku 4-6 miesięcy.
  • Króliki wydalają 2 rodzaje kału: w ciągu dnia twardy, a w nocy miękki tzw: cekotrofy. Są one zjadane przez królika w nocy wprost z odbytu. Cekotrofy są ważne dla prawidłowego funkcjonowania przewodu pokarmowego królika ponieważ zawierają jego florę oraz witaminy.

CZYTAJ DALEJ

ŻYWIENIE

  • pokarm wysokowłóknisty, niskokaloryczny, niskobiałkowy
  • króliki to bezwzględni roślinożercy, którzy muszą jeść cały czas. Dieta powinna być zbilansowana, podstawą jest siano i warzywa, dodatkowo podajemy zioła, owoce, oraz twarde rzeczy do gryzienia, które są potrzebne do prawidłowego ścierania się zębów (gałązki drzew owocowych, kora wierzby, kartonowe czyste pudełka bez druku np. rolki po papierze toaletowym)

Woda

  • musi być codziennie zmieniana, przegotowana lub źródlana. Nie powinno[nbsp]się podawać wody mineralnej[nbsp] szczególnie wysokozmineralizowanej.
  • Króliki mogą pić wodę z poidełka lub z miseczki, ważne jest utrzymanie ich w czystości

Siano

  • jest podstawą króliczego menu
  • musi być dobrej jakości- niepylące, niezgniłe, niezatęchłe
  • zamiast zwykłego siana można podawać sianko z dodatkiem ziół np: siano HERBAL FARM miętowe, rumiankowe, pokrzywowe
  • można także podawać siano własnej uprawy: uprawa doniczkowa, ogródkowa

Zioła i warzywa

  • można stosować zioła suszone, które możemy kupić w sklepie zoologicznym lub u lekarza weterynarii np: HERBAL FARM, ZUZALA
  • zioła, które uprawiamy w doniczkach lub ogrodzie np. mięta, melisa, bazylia, rozmaryn, szałwia, tymianek.
  • rosliny- mlecz, koniczyna, babka zwyczajna, krwawnik pospolity, trawa- ważne aby pamietać, żeby nie zrywać roślin rosnących przy ruchliwych drogach, natomiast rosliny zrywane na działce, lub daleko od ruchu ulicznego są mile widziane.
  • warzywa- zaleca się trzy rodzaje warzyw dziennie, aby w pełni zbilansować dietę naszego królika. Bezpieczne warzywa to: seler naciowy, cykoria, natka pietruszki, natka marchewki, koper włoski, marchew, pietruszka, sałata rzymska, brokuły, papryka, buraki czerwone, liście malin, jeżyn, winorośli, rzerzucha, kiełki.

Zieleninę podajemy w okresie wiosenno- letnio- jesiennym, zima i wczesną wiosną nie podajemy nowalijek, ani sztucznie pędzonych watzyw. Najlepiej kupować warzywa na straganach z upraw ekologicznych, a nie w supermarketach. Można także samemu posadzić rośliny w doniczce. Owoce

  • podajemy w niewielkiej ilości zarówno świeże jak i suszone ze względu na dużą zawartość węglowodanów
  • możemy podawać jabłka, banany, gruszki, brzoskwinie, mango, melona, ananasa, maliny, truskawki, pomarańcze.
  • wszystkie owoce podajemy bez pestek i ogonków oczywiście dokładnie umyte.

Granulat

  • granulat podajemy młodym królikom od 8 tyg. do 8 miesiąca życia bez ograniczeń
  • powyżej 8 miesiąca życia zaczynamy ograniczać ilość granulatu[nbsp]do 4 łyżek na dobę
  • powyżej roku życia, około 2 łyżki na dobę na królika miniaturkę, przy założeniu, że dorosły królik waży około 1,6 kg.

Skład dobrego granulatu:

  • włókno- minimum 15 %
  • białko- 12-14%
  • tłuszcz- 2,5- 3,5 %
  • w granulacie nie powinno być żadnych kolorowych elementów.
  • polecane granulaty: CUNI DUO, EXTRA VITAL

NIE WOLNO dawać kolb, dropsów, mieszanek przemysłowych, karm dla gryzoni, mieszanek zbożowych, pestek dyni, orzechów, a jeśli już to tylko i wyłączni jako nagrodę w minimalnych ilościach Witaminy i MIkro – Makroelementy

  • jeśli królik ma zróżnicowaną dietę nie ma potrzeby podawać witamin
  • witaminy podajemy: w okresie zimowym, jeżeli dieta nie jest zróżnicowana, lub podczas choroby i rekonwalescencji.
  • podajemy witaminy przeznaczone dla Królików np. PERVIVET

Karma powinna być jak najbardziej urozmaicana kiedy królik jest młody. Starsze króliki nie tolerują pokarmów których nie znają. Od 3 miesiąca życia wprowadzamy powoli nowe rodzaje warzyw zaczynając np. od jednego plasterka marchewki sukcesywnie zwiększając dawkę. Wprowadzamy jeden rodzaj warzyw tygodniowo bacznie obserwując uszatka. Dawka warzyw dla młodego królika – 2 łyżki stołowe na dobę, dla dorosłego osobnika (waga około 2 kg.) – 10 łyżek stołowych na dobę. Rośliny szkodliwe

  • bieluń dziędzierzawa, blekot pospolity, bluszcz ogrodowy, chaber bławatek, cis, czyściec bulwiasty, cyklamen, glicyna, kąkol, knieć błotna, konwalia, lulek czarny, sasanka, szalej jadowity, szczodrzeniec, szczwół plamisty, tojad mocny, wawrzynek wilczełyko, zawilec, ziemowit jesienny.

DOMEK KRÓLIKA

  • Klatka musi być na tyle duża, aby królik mógł w niej swobodnie stanąć słupka i rozprostować się.
  • w klatce musi znajdować się miejsce na toaletę, które powinno znajdować sie daleko od jedzenia.
  • Optymalna wielkość klatki powinna wynosić 1 metr kwadratowy i mieć wysokość 90 cm
  • Temperatura 20- 22 stopnie Celsjusza, wilgotność względna 45-65%- króliki nie lubią wilgoci.
  • Dno klatki- plastikowa kuweta, góra z metalowych prętów łatwych do mycia !!!
  • na dno najlepsze są żwirki drewniane, ekologiczne np. firmy OKOPLUS lub inne niepylące żwirki, ewentualnie lignina
  • NIE WOLNO stosować gazet ze względu na toksyczny tusz wykorzystywany do druku.
  • w klatce musi znajdować się ceramiczna, ciężka miseczka na pokarm, oraz[nbsp]miseczka lub poidełko na wodę
  • Królik musi być wypuszczany na co najmniej 2-3 godz. dziennie.
  • powinien przebywać pod nadzorem, a jeżeli nie ma takiej mozliwości miejsce powinno być odpowiednio przygotowane: należy zabezpieczyć kable, schować książki i inne cenne rzeczy, które może zniszczyć, a pozostawić mu coś do zabawy: pudełko tekturowe, rolkę po papierze toaletowym lub koszyczek wiklinowy.

PROFILAKTYKA- lepiej zapobiegać niż leczyć !!! Odrobaczanie

  • odrobaczamy nowo zakupionego zaraz po zakupie, a potem raz w roku jesienią po okresie zielonkowym

Szczepienia

  • króliczki szczepimy przeciwko następującym chorobom: pomór i myksomatoza.
  • Pomór – powyżej trzeciego miesiąca życia dwukrotnie w odstępie 3-4 tygodni, następnie doszczepiamy co roku (luty- marzec). Odporność utrzymuje się w zależności od szczepionki 9- 12 miesięcy. W okresie zimowym jest bardzo małe prawdopodobieństwo zarażenia się naszego królika dlatego nawet szczepionkami o krótszym szczepimy raz w roku, ale wczesną wiosną
  • Myksomatoza – powyżej trzeciego życia dwukrotnie w odstępie 3-4 tygodni. Nastepnie doszcepiamy co 6 miesięcy, gdyż tyle czasu utrzymuje się odporność poszczepienna. Niektórzy szczepią raz w roku, ale jest to możliwe w przypadku długiej zimy, zimnej wiosny i jesieni ponieważ wtedy okres kiedy są komary trwa około 6 miesięcy i właśnie na ten okres możemy zaszczepić. Ja jednak peferuję dwukrotne szczepienie w ciągu roku, gdyż pogoda w Polsce jest nieprzewidywalna, a ryzyko zachorowania jest bardzo duże. Dodatkowo koszt szczepienia w porównaniu do leczenia (o ile leczenie doprowadzi do wyzdrowienia) jest niewspółmiernie niższy.

Kastracja/ Sterylizacja

  • króliki kastrujemy/ sterylizujemy zarówno ze względów leczniczych, jak i behawioralnych.
  • samce kastrujemy powyżej 5 miesąca życia, gdy stają się agresywne, zaczynają znaczyć teren, obskakują nogi i gryzą domowników. Samce jeszcze miesiąc po kastracji zachowują płodność.
  • samice sterylizujemy najlepiej między 6 a 12 miesiącem życia po pierwszej rujce. Samiczki w czasie rujki stają się agresywne i zachowują się podobnie jak samce. Sterylizacja zapobiega ropomaciczu i innym schorzeniom macicy, oraz zmniejsza w dużym procencie wystepowanie guzów gruczołu mlekowego.

PODSATWOWE CHOROBY

  • Myksomatoza – choroba wywoływana przez Poxvirus. Króliki zarażają się od innych chorych osobników. Wirus przenoszony jest głównie przez komary.
    • Objawy: obrzęki i guzki na powiekach, nosie, uszach, podbrzuszu, zewnętrznych narządach płciowych, zapalenie spojówek, wypływ z oczu, duszności
    • Zapobieganie: szczepienie 2 razy w roku w lutym/ marcu oraz sierpniu/ wrześniu. Pierwsze szczepienie w życiu królika jest dwukrotne w odstepie 3-4 tygodni.
  • Pomór królików – wirusowa krwotoczna choroba królików – choroba wywołana przez Calicivirus. Przenosi się bezpośrednio od chorych osobników, oraz pośrednio np. przez rośliny zrywane na łące
    • Objawy: w zależności od postaci choroby mogą być gwałtowne lub narastające powoli: silna duszność gwałtownie narastająca, pienisto- krwisty wypływ z nosa, utrata ptzytomności, niepokój, nieskoordynowane ruchy, porażenia
    • Zapobieganie: szczepienie raz w roku (marzec/ kwiecień). Pierwsze szczepienie w życiu królika jest dwukrotne w odstepie 3-4 tygodni.
  • Encefalitozoonoza – choroba wywoływana przez pierwotniaka Encephalitozoon cuniculi.
    • Objawy: są zróżnicowane- spadek apetytu, spadek masy ciała, zwiększone pragnienie, zwiększone oddawanie moczu, objawy neurologiczne: utrata równowagi, przechylenie głowy, śrubowe obroty, porażenia, zmiany w gałce ocznej.
    • Leczenie: jest objawowe, podaje się również leki przeciwpasożytnicze.

PODSTAWOWE ZABIEGI PIELĘGNACYJNE

  • Królik sam dba o swoją czystość, ale jeżeli w diecie będzie za dużo mokrego pokarmu, królik nie zje całego miękkiego, nocnego kału, a ten przyklei mu się do pupy, którą należy królikowi umyć. Bardzo ważne postępowanie podczas choroby.
  • króliczki w okresie linienia powinno się wyczesywać, natomiast króliki długowłose powinny być wyczesywane przynajmniej raz w tygodniu.
  • należy obcinać pazurki, jeśli króliki nie ścierają ich sobie właściwie. Można to robić w domu specjalnymi nożyczkami lub udać się do lekarza weterynarii
  • należy pamiętać nie tylko o sprzątaniu klatki, ale także o okresowym jej myciu (całej) oraz dezynfekcji.

Lek. Wet. Grażyna Duda


Blue Dog

  • Wyniki ostatnich badań przeprowadzonych w Europie i USA dotyczących osób pogryzonych przez psy wskazują że większość ofiar stanowią dzieci. W większości przypadków wynika to z niewłaściwego zachowania dzieci w stosunku do zwierząt a same przypadki pogryzień najczęściej mają miejsce w domu rodzinnym, w którym przebywa dziecko i pies. Dzieci prowokują dzieci swoim zachowaniem nie zdając sobie z tego sprawy. Wynika to z braku świadomości dziecka że pies pojmuje otaczający go świat w zupełnie inny sposób.

CZYTAJ DALEJ

  • Grupa ludzi reprezentująca kilka dziedzin nauki: medycynę weterynaryjną, psychologię dziecięcą, pediatrię, edukację szkolną i behawiorystykę zwierząt zaczeła badać problem i szukać rozwiązań. Kluczem do obniżenia ilości wypadków z udziałem zwierząt i dzieci nie jest karanie zwierzęcia ale świadomość i edukacja rodziców oraz dzieci, najlepiej od najmłodzszych lat.
  • Wychodząc naprzeciw temu wnioskowi grupa specjalistów stworzyła edukacyjną grę komputerową, w której główną rolę odgrywa dwójka dzieci oraz pies. Po wprowadzeniu gry na rynek amerykański i w Europie Zachodniej już po roku okazało się że liczba przypadków pogryzień znacząco zmalała, co udowadnia że pomysł okazał sie trafiony a sama gra oprócz bawienia najmłodzyszch doskonale przygotowuje ich do obcowania z naszymi pupilami.
  • W roku 2009 gra pojawiła sie również w Polsce. W naszym kraju bohaterami gry sa Tomek, Zosi i pies Blue. gra przeznaczona jest dla dzieci w wieku 3-6 lat i dla takiego odbiorcy dopasowaną ma grafikę i treść. Cała gra polega na przechodzeniu przez kolejne zadania, które dzieci wykonuja poprzez wybór odpowiedniego zachowania w stosunku do psa. Właściwy wybór nagardzany jest zabawnym obrazkiem. dzieci powoli ucza się dobrych zachowan jednocześnie utrwalaja sobie czego kategorycznie nie wolno im robić. Gra opatrzona jest równiez przewodnikiem dla rodziców i nauczycieli bez których pomocy dzieci moga sobie nie poradzić. Przewodnik zawiera instrukcje gry oraz informacje które poszerzą wiedzę rodziców i nauczycieli na temat postepowania z psem.
  • Mimo że gra przeznaczona jest dla dzieci w wieku przedszkolnym polecamy ja również osobom dorosłym i nieco starszym dzieciom.
  • Projekt rekomendowany i sponsorowany przez Polskie Stowarzyszenie Lekarzy Weterynarii Małych Zwierząt oraz Krajową Radę Lekarsko – Weterynaryjną.


Safe Animal

SAFE ANIMAL to międzynarodowa baza danych skupiająca dane zarejestrowanych tam zwierząt oraz ich właścicieli (dane teleadresowe). Baza jest bardzo pomocna w przypadkach zagubienia lub znalezienia zwierzęcia. Jedynym warunkiem jaki musi spełniać właściciel zwierzęcia to zaczipowanie go u lekarza weterynarii zarejestrowanego w bazie danych SAFE ANIMAL.

CZYTAJ DALEJ

SAFE ANIMAL daje możliwość natychmiastowego dostępu do wszystkich zgromadzonych danych dzięki możliwości logowania się do bazy przez internet. SAFE ANIMAL jest bazą zarejestrowaną w ogólnokrajowym, jawnym rejestrze zbiorów danych osobowych, prowadzonym przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych. Międzynarodowa Baza Danych SAFE ANIMAL jest czynna całą dobę. Pracownicy biura przez 24 h/7 dni w tygodniu udzielają informacji na temat programu identyfikacji oraz pomagają w odszukiwaniu zaginionych zwierząt. Bardzo dobra funkcjonalność systemu, szybkość w dostępie do informacji, oraz natychmiastowa reakcja konsultantów wielokrotnie pomogły odnaleźć właścicieli zaginionych zwierząt. Całodobowy numer telefonu: +48 505 350 900 Więcej informacji na stronie: www.safe-animal.eu


Transponder

TRANSPONDER jest miniaturowym nadajnikiem, zasilanym energią pola elektromagnetycznego z czytnika. Fala radiowa zawierająca zakodowany numer mikroczipa wysyłana jest do skanera, który ją dekoduje i wyświetla w postaci numeru identyfikacyjnego. Odległość odczytu przy użyciu czytnika waha się w granicach od 5 do 15 cm i uzależniona jest głównie od rozmiaru anteny. Żywotność takiego transpondera jest praktycznie wieczna.

CZYTAJ DALEJ

TRANSPONDER o wymiarach 2,21 x 12 mm, zbudowany jest z elektronicznego układu scalonego oraz cewki będącej anteną transpondera. Wszystko umieszczone jest w szklanej powłoce bioglas, która zapobiega przedostaniu sie do transpondera płynów wewnątrzustrojowych, które mogłyby uszkodzić układ scalony. Polimerowa powłoka pokrywająca transponder zapobiega migracji czipa. Szklana kapsułka jest obojętna dla organizmu, a każdy wszczepiony transponder jest sterylny. Czipowanie jest niezbędne do zarejestrowania zwierzęcia w Bazie Danych SAFE ANIMAL oraz do wystawienia paszportu dla zwierzęcia, który jest obowiązkowym dokumentem podczas przemieszczania zwierząt na terytorium UE


Lyssetki

IDENTYFIKATORY SZCZEPIEŃ

LYSSETKY to metalowe identyfikatory przytwierdzone przytwierdzone do psiej obroży, potwierdzające fakt szczepienia przeciwko wścielkiźnie z wygrawerowaną informacją teleadresową naszego gabinetu. Otrzymacie ją Państwo u nas po zaszczepieniu psa przeciwko wściekliźnie. Lyssetki są widoczne z daleka, więc wiemy, że dany pies był szczepiony, a w wypadku pogryzienia osoba poszkodowana będzie dużo spokojniejsza, a wygrawerowany na znaczku numer telefonu Gabinetu pozwala pozwala na szybki kontakt w celu potwierdzenia faktu szczepienia i ustalenia dalszej procedury postępowania.

CZYTAJ DALEJ

LYSSETKI są stosowane na całym Świecie- bardzo popularne w Czechach i Słowacji, Niemczech, USA, Kanadzie. W Polsce od kilku lat cieszą się coraz większym zainteresowaniem lekarzy weterynarii oraz co ważne właścicieli psów.


Ogólne zasady przemieszczania zwierząt: psy, koty, fretki

  1. muszą być zidentyfikowane za pomocą mikroczipu
  2. muszą posiadać paszport wystawiony przez upoważnionego lekarza weterynarii
  3. muszą zostać zaszczepione przeciwko wściekliźnie (data szczepienia nie może być wcześniejsza niż data implantacji mikroczipu i wystawienia paszportu) minimum 21 dni przed wyjazdem

CZYTAJ DALEJ

Dodatkowo w niektórych krajach członkowskich aby wwóz zwierząt towarzyszących był możliwy muszą zostać spełnione dodatkowe wymogi.   W przypadku przemieszczania zwierząt w celach komercyjnych lub w liczbie 5 lub więcej dodatkowo zwierzęta potrzebują świadectwa zdrowia wystawionego przez urzędowego lekarza weterynarii.  

BELGIA – zwierzęta powyżej 3 miesiąca życia
CYPR – zwierzęta powyżej 111dni życia
CZECHY – możliwy wwóz zwierząt poniżej 3 miesiąca życia jeśli posiadają odpowiednie dokumenty
DANIA – możliwy wwóz zwierząt poniżej 3 miesiąca życia jeśli posiadają odpowiednie dokumenty
FINLANDIA – zwierzęta powyżej 3 miesiąca życia – u psów wymagana jest profilaktyka przeciwko tasiemcowi Echinococcus multilocularis przeprowadzona w czasie nie krótszym niż 24 godziny i nie dłuższym niż 120 godzin przed datą ich wprowadzenia na terytorium kraju
FRANCJA – zakazane jest wprowadzanie zwierząt naczelnych przez osoby prywatne – zabroniony jest wjazd dla psów w typie pitbull terrier i typie „boerbull” lub psów z nimi spokrewnionymi nie posiadającymi rodowodów
HOLANDIA – możliwy wwóz zwierząt poniżej 3 miesiąca życia jeśli posiadają odpowiednie dokumenty
IRLANDIA – zwierzęta powyżej 3 miesiąca życia – zwierzęta mogą wjechać na terytorium Republiki Irlandii jedynie zatwierdzoną trasą i korzystając z usług zatwierdzonego przewoźnika – dla gryzoni i zajęczaków wymagane są zezwolenia importowe i dodatkowe dokumenty – u psów wymagana jest profilaktyka przeciwko tasiemcowi Echinococcus multilocularis przeprowadzona w czasie nie krótszym niż 24 godziny i nie dłuższym niż 120 godzin przed datą ich wprowadzenia na terytorium kraju
LITWA – możliwy wwóz zwierząt poniżej 3 miesiąca życia jeśli posiadają odpowiednie dokumenty – zabroniony jest wwóz na terytorium Litwy psów używanych do walk (Pit Bull Terrier, Bandog Mastiff) i krzyżowek tych ras oraz krzyżówek psów ras uważanych za niebezpieczne (American Staffordshire Terrier, Staffordshire Bull Terrier, American Buldog, Argentinian Fighting Dog, Brazylian Mastiff/ Brazylian Fighting Dog, Turkish Kantal Dogs, Caucasian Shepherd Dog, South Russian Sheppherd Dog)
ŁOTWA – możliwy wwóz zwierząt poniżej 3 miesiąca życia jeśli posiadają odpowiednie dokumenty – zabroniony jest wwóz jako zwierząt towarzyszących zwierząt jadowitych i drapieżnych, ssaków naczelnych, ssaków morskich oraz zwierząt które wymagają karmienia żywymi ssakami ciepłokrwistymi
MALTA – zabronione jest wwóz psów w typie pitbull terrier, tosa inu, dogo argention, fila brazileiro (określenie „w typie” oznacza, że nie muszą to być psy rasowe) – u psów wymagana jest profilaktyka przeciwko tasiemcowi Echinococcus multilocularis przeprowadzona w czasie nie krótszym niż 24 godziny i nie dłuższym niż 120 godzin przed datą ich wprowadzenia na terytorium kraju
NIEMCY – możliwy wwóz zwierząt poniżej 3 miesiąca życia jeśli posiadają odpowiednie dokumenty
PORTUGALIA – możliwy wwóz zwierząt poniżej 3 miesiąca życia jeśli posiadają odpowiednie dokumenty – psy z kopiowanymi uszami i /lub ogonem należy zaopatrzyć w zaświadczenie wydane przez lek wet potwierdzające iż zabieg części ciała został wykonany z przyczyn zdrowotnych lub inną przyczynę amputacji części ciała, zaświadczenie powyższe musi być potwierdzone przez urzędowego lek weterynarii
RUMUNIA – możliwy wwóz zwierząt poniżej 3 miesiąca życia jeśli posiadają odpowiednie dokumenty
SŁOWENIA – możliwy wwóz zwierząt poniżej 3 miesiąca życia jeśli posiadają odpowiednie dokumenty – w miejscach publicznych psy muszą być na smyczy a psy wykazujące zachowania agresywne muszą dodatkowo mieć kaganiec
WĘGRY – możliwy wwóz zwierząt poniżej 3 miesiąca życia jeśli posiadają odpowiednie dokumenty – Pittbull terrier lub psy w tej rasie oraz jej krzyżówki są uznane za niebezpieczne i zabroniony jest ich wwóz na terytorium Węgier
WŁOCHY – zwierzęta powyżej 3 miesiąca życia
WIELKA BRYTANIA – zwierzęta mogą wjechać na terytorium Wielkiej Brytani jedynie zatwierdzoną trasą i korzystając z usług zatwierdzonego przewoźnika – zabroniony jest wwóz psów w typie Pittbull terrier, dogo argentino, fila brasilleiro, japanise tosa oraz krzyżówek tych ras – u psów wymagana jest profilaktyka przeciwko tasiemcowi Echinococcus multilocularis przeprowadzona w czasie nie krótszym niż 24 godziny i nie dłuższym niż 120 godzin przed datą ich wprowadzenia na terytorium kraju
NORWEGIA – u psów i kotów wymagana jest profilaktyka przeciwko tasiemcowi Echinococcus multilocularis przeprowadzona w ciągu 10dni przed podróżą przy czym kuracja musi przebiegać na terenie państwa z którego wywodzi się zwierze oraz kurację trzeba powtórzyć w ciągu 7 dni po przybyciu do Norwegii – obowiązkowa kontrola przez Urząd Celny – zwierzęta powyżej 3 miesiąca życia – zabroniony jest wwóz niżej wymienionych ras, ich krzyżówek oraz nasienia i zarodków uzyskanych od takich psów: Pittbull Terrier, Fila brasileiro, Tosa Inu, Dogo Argentino, American Sttaforshire Terrier
UKRAINA – zwierzęta muszą być zdrowe i zaszczepione nie poźniej niż 14 dni przed podróżą i nie wcześniej niż 6 miesięcy na: *psy – przeciwko wściekliźnie, parwowirozie, nosówce, chorobie Rubartha, leptospirozie * koty – przeciwko wściekliźnie i panleukopenii *tchórzofretki – przeciwko nosówce * króliki – przeciwko myksomatozie i pomorowi – psy i koty muszą posiadać certyfikat badania przeciwciał przeciwko wściekliźnie wykonanego nie wcześniej niż 2 lata i nie późiej niż 3 miesiące przed transportem – wymagane jest zezwolenie regionalnej służby państwowej kontroli weterynaryjno – sanitarnej i nadzoru na granicy państwowej
SZWAJCARIA – możliwy wwóz zwierząt poniżej 3 miesiąca życia jeśli posiadają odpowiednie dokumenty – zakaz wprowadzana psów z kopiowanymi uszami i/lub ogonami (w niektórych sytuacjach Urząd Celny może odstąpić od tego zakazu)
CHORWACJA – możliwy wwóz zwierząt poniżej 3 miesiąca życia jeśli posiadają odpowiednie dokumenty – przed wyjazdem musi zostać przeprowadzone badanie kliniczne u psów, kotów i fretek – wbite do paszportu, pozostałe zwierzęta muszą posiadać świadectwo zdrowia wystawione 24godziny przed wyjazdem
SZWECJA – zwierzęta powyżej 3 miesiąca życia – obowiązek zgłoszenia posiadania zwierzęcia przy przekraczaniu granicy

  Powyższe zestawienie ma jedynie charakter informacyjny. W przypadku wyjazdu ze zwierzęciem prosimy o sprawdzenie ważności przepisów pod linkiem   http://milw.pl/159,0,0,0,0,przemieszczanie_zwierzat_towarzyszacych_z_polski.html   Oraz na stronach Ambasady kraju docelowego oraz w Ambasadach krajów tranzytowych